شخصی از یاران امام صادق علیه السلام می گوید: «نزد امام صادق علیه السلام رفتم، دیدمحضرت نماز می خواند. بعد از نماز، در سجده مناجات کرد و برای زوار قبرامام حسین علیه السلام بسیار دعا کرد. وقتی مناجات حضرت تمام شد، عرض کردم:فدایت شوم! آنچه من از شما شنیدم، اگر هم برای کسانی بود که خدا رانمی شناسند، گمان می کردم به آتش دوزخ دچار نمی شوند! به خدا که آرزو کردمحسین علیه السلام را زیارت می کردم و حج (مستحبی) انجام نمی دادم! حضرت درپاسخ فرمود: تو که به قبر سیدالشهدا علیه السلام نزدیک هستی، چرا به زیارت اونمی روی؟ عرض کردم: من نمی دانستم که مسئله به این عظمت است. حضرتفرمود: «دعا گویان زوار حسین علیه السلام ، در آسمان از دعاگویان او در زمین بیشترند.زیارت را ترک مکن. هرکه آن را ترک کند، آن قدر حسرت می برد که آرزو می کندکه قبر حضرت، نزد او می بود.» و سپس حضرت دوباره به تمجید زایرانحضرت حسین علیه السلام و بیان فضایل آنان پرداخت.